Προς το παρόν δε μπορούμε να μιλάμε για «ίαση» της νόσου, αλλά για «εξαγνισμό» του δέρματος από το ψωριασικό εξάνθημα. Με τις θεραπευτικές επιλογές που διαθέτουμε, μπορούν να επιτευχθούν μεγάλες περίοδοι ύφεσης. Οι ασθενείς συχνά δοκιμάζουν «κυκλικά» ή για σύντομα χρονικά διαστήματα τις διαθέσιμες θεραπείες, καταλήγοντας σε εκείνη ή εκείνες που δρουν αποτελεσματικότερα και ασφαλέστερα στην περίπτωσή τους.
Μία τοπική αγωγή χρησιμοποιείται μόνο για εξωτερική χρήση και εφαρμόζεται απευθείας στην προσβεβλημένη περιοχή του δέρματος. Η θεραπεία αυτή είναι συνήθως μία κρέμα ή αλοιφή. Οι τοπικές θεραπείες είναι θεραπείες πρώτης γραμμής, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι οι συγκεκριμένες θεραπείες συνήθως εφαρμόζονται πριν από τις συστηματικές. Οι συνήθεις τοπικοί θεραπευτικοί παράγοντες περιλαμβάνουν: τα κορτικοστεροειδή, τα ανάλογα της βιταμίνης D, την ταζαροτένη, τους αναστολείς της καλσινευρίνης, την ανθραλίνη, την πίσσα και το σαλικυλικό οξύ.
Ο όρος «συστηματική» αναφέρεται στην οδό χορήγησης της θεραπείας, η οποία φθάνει στα κύτταρα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Οι συστηματικές αγωγές χρησιμοποιούνται συνήθως όταν οι τοπικές αγωγές έχουν αποτύχει να ελέγξουν τα συμπτώματα, ή σε περιπτώσεις που η ψωρίαση είναι σοβαρότερης μορφής. Μπορεί να έχουν μορφή χαπιών ή ενέσεων. Οι συνήθεις συστηματικές θεραπείες είναι η μεθοτρεξάτη, τα ρετινοειδή και η κυκλοσπορίνη.
Η δράση του φυσικού ηλιακού φωτός στην ψωρίαση είναι καλά τεκμηριωμένη. Η υπεριώδης (UV) ακτινοβολία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μέτριων προς σοβαρών περιπτώσεων ψωρίασης, οι οποίες παρουσιάζουν ανθεκτικότητα στις τοπικές θεραπείες. Υπάρχουν διαφορετικά είδη φωτοθεραπείας: ευρέως ή στενού φάσματος UVB, PUVA (φωτοχημειοθεραπεία) και με ειδικό laser.
Οι βιολογικές θεραπείες αποτελούν την πιο πρόσφατη προσθήκη στο οπλοστάσιο των θεραπειών κατά της ψωρίασης. Ονομάζονται έτσι διότι είναι πρωτεΐνες που παράγονται εργαστηριακά, με εξελιγμένες βιοτεχνολογικές μεθόδους, από ζωντανά κύτταρα.
Ναι. Το φάσμα των διαθέσιμων θεραπειών για την ψωρίαση είναι ευρύ και αν η τρέχουσα θεραπεία δεν μπορεί να ελέγξει τα συμπτώματα ή δεν έχει το αποτέλεσμα που είχε κάποτε, τότε καλό θα ήταν να αναζητήσετε ιατρική συμβουλή. Με τις υπάρχουσες θεραπευτικές επιλογές, έχετε πολλές πιθανότητες να μπορέσετε να διατηρήσετε την ψωρίασή σας υπό έλεγχο.
Σήμερα, είναι γνωστά πολλά περισσότερα για την ψωρίαση απ’ ότι πριν λίγες δεκαετίες. Οι ερευνητές διευρύνουν συνεχώς τις γνώσεις τους, κυρίως γύρω από το ρόλο του ανοσιακού συστήματος του οργανισμού στην παθογένεια της νόσου και για τον τρόπο που τα διάφορα γονίδια καθιστούν κάποιους περισσότερο επιρρεπείς στην εμφάνιση ψωρίασης. Όλα αυτά και άλλα, που βρίσκονται σε εξέλιξη, προοιωνίζουν αισιοδοξία για την οριστική αντιμετώπιση της νόσου.