Ιδρωταδενίτιδα

Τι είναι η Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα;

Η Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα (Hidradenitis Suppurativa – HS), γνωστή και ως ανάστροφη ακμή, είναι μια χρόνια, υποτροπιάζουσα, φλεγμονώδης δερματική πάθηση. Εκδηλώνεται με τη δημιουργία επώδυνων οζιδίων (εξογκωμάτων), αποστημάτων και συριγγίων (σηράγγων κάτω από το δέρμα).
    • Πού εμφανίζεται: Σε περιοχές του σώματος όπου το δέρμα τρίβεται και υπάρχουν αποκρινείς αδένες, όπως οι μασχάλες, η βουβωνική χώρα, οι γλουτοί και η περιοχή κάτω από το στήθος.
    • Ποιούς επηρεάζει: Εμφανίζεται συνήθως σε νεαρούς ενήλικες μετά την εφηβεία, με μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες.
    • Προσοχή: Η νόσος ΔΕΝ είναι μεταδοτική και ΔΕΝ οφείλεται σε κακή υγιεινή. Είναι ένα συστηματικό φλεγμονώδες νόσημα.

 

Στάδια της Νόσου (Κλίμακα Hurley)

Η βαρύτητα της νόσου κατηγοριοποιείται σε τρία βασικά στάδια:
  1. Στάδιο Ι: Μονήρη ή πολλαπλά αποστήματα, χωρίς σχηματισμό συριγγίων ή ουλών.
  2. Στάδιο ΙΙ: Υποτροπιάζοντα αποστήματα που απέχουν μεταξύ τους, με εμφάνιση συριγγίων και σχηματισμό ουλών.
  3. Στάδιο ΙΙΙ: Εκτεταμένη προσβολή μιας ολόκληρης περιοχής με διάχυτα, συνδεόμενα μεταξύ τους συρίγγια και διάχυτες ουλές.

 

Θεραπευτικές Προσεγγίσεις

Η αντιμετώπιση της ιδρωταδενίτιδας είναι εξατομικευμένη και βασίζεται στις σύγχρονες Ευρωπαϊκές Κατευθυντήριες Οδηγίες (S2k). Συνδυάζει φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική παρέμβαση και αλλαγές στον τρόπο ζωής.
1. Τοπική και Συντηρητική Θεραπεία (Ήπια Στάδια)
    • Τοπικά αντιβιοτικά/αντισηπτικά: Χρήση κλινδαμυκίνης, ρεσορκινόλης ή καθαριστικών με χλωρεξιδίνη για τον έλεγχο των τοπικών λοιμώξεων.
    • Ενδοβλαβικά στεροειδή: Ενέσεις κορτιζόνης απευθείας στα επώδυνα οζίδια για άμεση μείωση της φλεγμονής.

2. Συστηματική Φαρμακευτική Αγωγή (Μέτρια έως Σοβαρά Στάδια)
  • Από του στόματος αντιβιοτικά: Σχήματα με τετρακυκλίνες ή συνδυασμούς (κλινδαμυκίνη και ριφαμπικίνη) για περιόδους έως 3 μηνών.
  • Βιολογικοί παράγοντες (Στοχευμένες Θεραπείες): Αποτελούν την πιο σημαντική εξέλιξη στη διαχείριση της νόσου. Μπλοκάρουν συγκεκριμένες πρωτεΐνες της φλεγμονής.
    • Αντι-TNF παράγοντες: (π.χ. adalimumab).
    • Αντι-IL-17 παράγοντες: Πιο σύγχρονες εγκρίσεις (π.χ. secukinumab, bimekizumab) προσφέρουν υψηλά ποσοστά ύφεσης.
  • Nέες θεραπείες (2025-2026): Πλέον ενσωματώνονται στη θεραπευτική φαρέτρα οι από του στόματος JAK αναστολείς (π.χ. povorcitinib) και εξετάζεται ο ρόλος των αγωνιστών GLP-1 για ασθενείς με μεταβολικές συνυπάρχουσες παθήσεις.

3. Χειρουργικές Παρεμβάσεις
Όταν έχουν σχηματιστεί μόνιμα συρίγγια και ουλές, η φαρμακευτική αγωγή μειώνει τη φλεγμονή, αλλά δεν μπορεί να εξαφανίσει τις σήραγγες κάτω από το δέρμα. Εκεί απαιτείται:
  • Διάνοιξη ή μερική εκτομή (De-roofing): Για μεμονωμένες βλάβες στο ιατρείο.
  • Ευρεία ριζική εκτομή: Χειρουργική αφαίρεση όλης της πάσχουσας περιοχής (συχνά με laser ή διαθερμία) για την αποφυγή υποτροπών.

4. Διαχείριση Τρόπου Ζωής
Η προσσέγγιση αυτή είναι καθοριστικής σημασίας.
  • Διακοπή καπνίσματος: Το κάπνισμα είναι ο ισχυρότερος πυροδότης των εξάρσεων της νόσου.
  • Διατήρηση υγιούς βάρους: Η μείωση του σωματικού βάρους ελαττώνει την τριβή στις πτυχές του δέρματος και τη συστηματική φλεγμονή.
  • Ρούχα και περιποίηση: Αποφυγή στενών ρούχων και ερεθιστικών μεθόδων αποτρίχωσης (συστήνεται ιατρικό laser αποτρίχωσης).